Ruth Mariën

photoHet theaterlandschap in Vlaanderen kent woelige tijden. Binnen het theater woedt het repertoiredebat, binnen de kunstkritiek de ‘Press For More’-discussie. Is er nog ruimte voor kritische berichtgeving in onze hedendaagse maatschappij? Critici vrezen het ergste.

Gebiologeerd, verontrust én uitgedaagd door deze discussies, kruip ik op het ITsfestival zelf in mijn pen, ondersteund door het Domein voor Kunstkritiek. Wat kan theaterkritiek vandaag de dag nog betekenen? Hoe de balans behouden tussen kritiek en marketing enerzijds, tussen kritiek en destructie anderzijds? Kan theaterkritiek het diverse theaterlandschap reflecteren in even diverse vormen? En wat moeten we met het internet als gestaag oprukkende medium voor kritiek? Het ITsfestival biedt ons de kans om vooroordelen te doorprikken en op zoek te gaan naar manieren waarop theatermakers en kunstcritici elkaar kunnen vinden in een boeiende interactie. Wat vertellen de jonge makers van vandaag over onze maatschappij en over het huidige theaterlandschap? En kunnen kunstcritici dat vertalen naar papier?

One response to “Ruth Mariën

  1. Beste,

    Wat ik onthouden heb uit uw betoog is het aanduiden van een link tussen de kunstenaars en de critici, als waren ze aan mekaar verbonden. De een is uitvoerder, de ander is beschouwer, maar ze staan niet los van elkaar.

    Dat is een idee dat ik vaak mis bij het lezen van recensies. Veel recensenten schrijven alsof ze los staan van de artiest, het medium of het eigenlijke werk. Je voelt aan een recensie of de schrijver het werk waarover hij schrijft respecteert of niet. Je merkt het immers als een tekst een oprechte beschouwing is, of daarentegen een manier om gewoonweg negatieve kritiek te spuien. Dat dat laatste tegenwoordig een zekere ‘cool’ heeft verworven maakt het er niet beter op.

    Het idee dat ik aanhang is dat van de (kunst)criticus die even gepassioneerd is door een disciplinaire kunstvorm als zijn uitvoerend artiest. Daarbij denk ik ook dat het schrijven van een betekenisvolle recensie een aantal vormelijke skills vraagt, te vergelijken met het talent waarmee een kunstenaar zijn werk vorm geeft. Ik denk dat een goed beschouwend schrijven in de huidige totaliteit even zeldzaam is als een sterk opgevoerd kunstwerk. Wat ik zelf misschien het belangrijkste criterium vind is of het inspirerend is of niet, zowel voor de kunstenaar als voor de kijker, de schrijver als de lezer.

    Bij deze dank voor uw tekst. Hij heeft alvast mij geïnspireerd.

    Mvg,
    Yves H.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s